FAVORIET OP VRIJDAG - WEEK 19

En, hebben jullie al op een terrasje gezeten? Ik gister weer voor het eerst en ik heb er werkelijk elke seconde van genoten. De meisjes van de bediening kregen nog net geen staande ovatie. Wat een feest. Verder deze week: over de zin en onzin van je angsten overwinnen, over Tibetaanse monniken en een meesterwerk van een podcast. Happy weekend!

Geluksmomenten overvallen je meestal tijdens een onbewaakt ogenblik. Niet wanneer je er eens lekker voor gaat zitten en denkt "kom, laat die opperste staat van gelukzaligheid nu maar tot me komen." Geloof me, ik heb het geprobeerd. Lag ik heel zen tijdens een spa-weekend in een luxe landgoed allerlei aromatische geuren op te snuiven, werd ik ondertussen bloednerveus van de masseuse die mij iets te kumbaya was, maakte ik me druk of ik wel op tijd zou zijn bij mijn volgende afspraak bij de manicure, en kreeg ik de zenuwen van de tingel-tangel muziek die uit de speakers kwam.


Tibetaanse monniken? Mij niet bellen

Chantende Tibetaanse monniken? Mij niet bellen (there, I said it). Op zich raar, want ik ben fan van yoga, hou op z'n tijd van rustgevende muziek en zeker van luxe landgoederen. Als je mijn blog al wat langer volgt weet je bovendien dat ik een lichte obsessie heb voor geurkaarsen. Maar ik zat waarschijnlijk niet zo lekker in mijn vel toen, en was me te hard aan het focussen op het pakken van mijn geluksmomentje. Werkt natuurlijk voor geen meter.

Die naam klonk wat onheilspellend, maar er stond vast wel een veiligheidshekje, dacht ik naïef.

Tijdens een reis door Colombia zei iemand ooit tegen me dat ik eens wat vaker uit mijn comfortzone moest stappen. Want door nieuwe ervaringen op te doen kom je dichter bij je doelen en wordt het nastreven van geluk een stuk eenvoudiger. "Dat heb je gewoon rechtstreeks uit een zelfhulpboek geplukt," dacht ik lichtelijk geïrriteerd, maar ik ben de flauwste niet en besloot me diezelfde dag nog aan te sluiten bij een groepje hikers dat de Paso de Angel trail zou gaan doen. Met als absoluut hoogtepunt – letterlijk – de Angel's Step. Die naam verontrustte me enigszins, maar het uitzicht scheen maravillosa te zijn en ik was in de naïeve veronderstelling dat er vast wel een hekje zou staan voor de veiligheid. Dat was niet het geval. Na een wandeling die op zich kalmpjes begon, stond ik na twee uur klimmen mezelf keihard te overwinnen op een richeltje van 33 cm breed met aan weerszijden een diep ravijn. Mijn toenmalige geliefde loodste me eroverheen ("wat je ook doet, NIET naar beneden kijken!") en terwijl ik, huilend van de zenuwen, de overkant had bereikt, kwamen mijn wandelmaatjes al highfivend naar me toe gerend. "You did it!" "Ben je niet trots op jezelf?" "Je hebt je hoogtevrees overwonnen!" Het enige wat ik dacht was: "Je kan me nog meer vertellen. Dit. Nooit. Meer. "


Hoe laat komt de helikopter?

Nog trillend op mijn benen liep ik achter de groep aan, het dal in. Want daar was de belofte van een waterval, van een vers gegrild visje en van koud bier dat we eindelijk uit onze rugzakken konden halen. Net toen ik van de schrik was bekomen, vertelde de gids dat er twee weken terug een Mexicaans stel was verongelukt in datzelfde ravijn, daar waar ik een kwartier geleden nog had staan te balanceren. Ik besloot die opmerking te negeren, nam een duik in de koude rivier, en stond mezelf toe te genieten van de ongerepte natuur. Dat geluksmoment was helaas van korte duur, want toen ik terloops vroeg hoe laat de helikopter zou komen om ons op te halen, keek de gids me verbaasd aan. Die helikopter kwam niet, was er nooit geweest ook. Taxi dan misschien? "No taxi, lady. This is the jungle." We moesten dezelfde weg weer terug. Hoe ik voor de tweede keer die helletocht heb doorstaan weet ik niet meer, maar ik heb het overleefd. En bedacht me: niets mis met af en toe uit je comfortzone stappen, maar liever niet rechtstreeks de hemel in.


Beter beleef ik mijn geluksmomentjes op een wat minder grootse en meeslepende manier. Zoals deze week, toen ik met papa in het ziekenhuis was voor zijn vierde chemo. Toen ik op een onbewaakt ogenblik wat uit het raam zat te staren, ving de oudere dame in het bed naast hem mijn blik. "Pas je een beetje op jezelf meisje?" zei ze zacht. "Je humor blijven houden hè. Dat sleept ons er doorheen." En ze gaf me de liefste knipoog ooit.


1. KIJKTIP VAN DE WEEK

Met enig gevoel voor understatement zou ik willen zeggen dat 2021 soms best zwaar is. Verdrietige en vrolijke momenten wisselen elkaar af, als eb en vloed. Dat is een constante factor, en juist dat gegeven biedt ook wel rust. Je zou zeggen dat je in dit soort tijden pittige tijden gebaat bent bij het kijken naar luchtige series, The Office of Modern Family ofzo. Even gedachteloos, hardop lachen om de fratsen van David Brent of Phil Dunphy. Als ik me down voel, wat trouwens niet vaak gebeurt, is David Brent die Freelove Freeway zingt tijdens een salestraining op kantoor hét fragment om me weer op te beuren. Ik heb die scène al honderd keer gezien denk ik.

gif

You dance? Big time.


Maar deze week besloot ik het over een andere boeg te gooien en keek ik naar een serie die ik zo ontroerend vond, dat ik er een compleet familiepak tissues doorheen heb gewerkt. Ik heb het over I.M., een dramaserie gebaseerd op het gelijknamige boek van Connie Palmen. Over haar grote liefde, de markante Ischa Meijer, weergaloos vertolkt door Ramsey Nasr. Een verhaal over onstuimig verliefd worden, over wanhoop en verlies. Maar ook over taal, Franse chansons en Amsterdam in de jaren negentig. De liefde spat van het scherm af, net als het ongemak (ik moest zo nu en dan echt even wegkijken). Je kunt HIER de trailer bekijken. Te zien op NPO Start.


2. PODCAST VAN DE WEEK

In het Zuidwesten van Ierland liggen een aantal rotsachtige schiereilanden die één van de uiterste punten van Europa vormen. Een woest landschap dat in de zomer als een magneet op toeristen werkt, en waar tijdens de lange, kille winters de stilte alleen wordt doorbroken door het beuken van de Atlantische oceaan op de kust en het gekrijs van de meeuwen. Het is een plek waar de meesten niet dood gevonden willen worden, maar ook allerlei blow-ins aantrekt: mensen van buiten de streek die op de rust, de grillige natuur en de isolatie afkomen. Kunstenaars, schrijvers, landlopers: ze vormen een wonderlijke mix met de locals, maar op een ruzie in de kroeg na, gebeurt hier nooit wat.

Dit is het decor van de podcast West Cork, een dertiendelige true crime serie over de geruchtmakende, nooit opgeloste moord op de blow-in Sophie Toscan du Plantier, de knappe echtgenote van een beroemde Franse filmproducent. Wat deed Sophie daar zo in haar eentje in haar afgelegen cottage, vlak voor Kerst? Wie is er verantwoordelijk voor haar gewelddadige dood? Rommelde de lokale politie met het bewijsmateriaal? Een waanzinnig spannende en mysterieuze serie, die nu al wordt vergeleken met klassiekers als Serial en S-Town en lovende kritieken kreeg van onder meer The New Yorker. Langzaam en heel zorgvuldig word je erin meegezogen, en ontvouwt zich een verhaal dat per aflevering absurder wordt. Misschien meer iets voor een herfstige zondagmiddag, maar er liggen deze zomer vast voldoende druilerige weekenden in het verschiet, dus je weet wat je te doen staat. Je kunt HIER de trailer beluisteren.


3. IETS LEUKS DOEN DEZE WEEK

Afgelopen weken pasten we een aantal keer op een prachtige B&B woonboot op de Prinsengracht. Eén van de gasten vertelde dat ze dat weekend een Apestroll zou gaan doen, een wandelroute door Amsterdam waarbij je vijf stops maakt bij (Italiaanse) horecazaken, de zogenaamde ‘Spritz Stop’. Bij iedere stop haal je een Aperol Spritz en een hapje. Dit soort foodie – of liever gezegd boozie – tours zijn het afgelopen jaar natuurlijk een grote hit gebleken. En ook al word je er inmiddels een beetje mee doodgegooid, ik kan het wel waarderen. Dit concept vond ik in ieder geval leuk gevonden, waarschijnlijk omdat ik groot liefhebber ben van het bitterzoete, oranje drankje. Neem HIER even een kijkje op de website van Apestroll, daar vind je ook meer informatie over het boeken van deze culinaire stadswandeling.


4. COCKTAIL VAN DE WEEK

Jaren geleden bezocht ik voor mijn werk als Destination PR-manager regelmatig het mooie Zuid-Tirol in Italië. Daar maakte ik kennis met de Hugo: een heerlijk fris aperitivootje met prosecco, vlierbessensiroop, bruiswater en munt. Zo nipte ik in diezelfde periode ergens op een ander Italiaans terrasje van een Aperol Spritz. Wat een ontdekking! Dit drankje moest en zou ik gaan introduceren in Amsterdam! Ik weet nog dat ik thuiskwam, linea recta naar de Gall & Gall fietste en om een fles Aperol vroeg. De jongen van de Gall & Gall, die ik in al die jaren overigens nooit op enige vorm van enthousiasme heb weten te betrappen, keek me wat wazig aan. "Uit het assortiment. Wordt nooit naar gevraagd." Een jaar later was het dé zomercocktail waar iedere zichzelf respecterende hipster van zat te lurken. Die hipsters hadden natuurlijk binnen de korste keren weer een ander trendy drankje ontdekt, want dat doen ze, hipsters. Vroeg je een jaar of twee terug om een Aperol Spritz op een terras, werd je wat meewarig aangekeken. Zo 2010.

De Aperol Spritz is onmiskenbaar bezig met een comeback. In ieder geval in mijn leven.

Maar lo and behold, ik bespeur de laatste tijd een opmars van dit vrolijke gekleurde drankje. Ik las zelfs dat het op de negende plaats van 's werelds best verkopende cocktails staat. Zou het komen doordat het er zo Instawaardig uitziet? Hoe dan ook, gister zat ik eindelijk weer eens op een terras. Drie keer raden wat ik bestelde om dat te vieren.

Aperol Spritz cocktail with glass of water on terrace
Wat een feest. Eindelijk weer eens op een terras gezeten.

5. RECEPT VAN DE WEEK

Ik kan niet wachten om weer eens door een Italiaanse stad te wandelen, neer te strijken op een terrasje of aan een barretje plaats te nemen, en gedurende een paar uur de wereld aan me voorbij te laten trekken onder het genot van een hapje en een drankje. Voordat het zover is, haal ik Italië in de tussentijd zo nu en dan maar in huis. Met een aperitivo bijvoorbeeld, de Italiaanse borrel die tussen 7 en 9 uur plaatsvindt. Het is hét moment om bij te komen van een lange dag, voordat het officiële diner begint. Traditioneel zijn de drankjes die erbij worden geserveerd licht alcoholisch en bitter van smaak. Een Campari met ijs bijvoorbeeld, een Aperol Spritz of een Negroni Sbagliatio: mijn nieuwe favoriet, alleen al omdat het zo leuk klinkt. Daarbij is de gin die oorspronkelijk bij deze cocktail hoort, vervangen door prosecco of een andere mousserende wijn. Een 'gebroken' Negroni dus.

Met de hapjes die je bij de Italiaanse borrel serveert kun je alle kanten op. Olijven natuurlijk, kaas, charcuterie, kleine borden pasta zelfs. Of dit gerechtje dat ik leerde kennen in Piemonte: bagna cauda – wat letterlijk 'warm bad' betekent – een dip van knoflook en ansjovis, geserveerd met rauwe groenten. Je vindt HIER een lekker recept van Antonio Carluccio, de godfather van de moderne Italiaanse keuken.


DIT ZIJN MIJN 5 x FRIDAY FINDS

  1. Van de naam alleen al word je vrolijk: Geurwolkje is een enthousiast, jong bedrijf dat aromatherapie voor thuis aanbiedt. Ze zijn je nieuwe beste vriend als het gaat om hoogwaardige diffusers, etherische oliën en rustgevende thee. Om lekker te ontspannen, in slaap te vallen of voor bij je online yogasessie. Neem HIER eens een kijkje in hun webshop.

  2. Het boek heb ik nog niet gelezen, maar schijnt minstens zo mooi te zijn als de serie. I.M. van Connie Palmen koop je bij je lokale boekhandel, of bij Bol.com.

  3. Hey, wat leuk: één van de meisjes met wie ik een paar jaar terug een studio deelde, stond deze week op de voorpagina van het Parool met haar behang- en printcollectie 'Oude Meesters in een Nieuw Licht.' Fijngetekende bloem- en dierfiguren, van tekeningen en schilderijen uit het Rijksmuseum, combineerde ze tot fantasievolle, fabelachtige prints. Meer info en bestellen via Creative Lab. Lekker bezig Heleen!

  4. Het lekkerst is natuurlijk als je 'm zelf maakt – of laat maken door een gezellige barman – maar er is dus ook een kant-en-klare Aperol Spritz te koop en die smaakt verrassend goed. Te vinden bij de grotere Albert Heijn filialen of online bestellen via Borrelbaaz.nl.

  5. We zijn het borrelen misschien een beetje verleerd, dus tijd voor een opfriscursus! Heerlijk kookboek boordevol inspiratie voor next level hapjes en drankjes. Te koop bij Bol.com.














101 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven